سراج24: پیامبر خدا حضرت محمد مصطفی صلى الله علیه و آله و سلّم: اى ابوذر! هر کس بمیرد و در دلش ذرّهاى تکبّر باشد، بوى بهشت را استشمام نمىکند مگر این که پیشتر توبه کند.
عرض کرد: اى رسول خدا! من زیبایى را دوست دارم، حتّى دوست دارم بند تازیانهام و دوال کفشم زیبا باشد. آیا از این حالت بیم کبر و خود پسندى مىرود؟
فرمود: دلت را چگونه مىیابى؟ عرض کرد: آن را شناساى حقّ و آرام گرفته بدو، مىیابم.
فرمود: پس این حالت، کِبر نیست. بلکه کبر، آن است که حقّ را فروگذارى و به ناحقّ روى آورى و به مردم با این دید نگاه کنى که هیچ کس آبرویش چون آبروى تو و خونش چون خون تو، نیست.
متن حدیث:
یا أبا ذَرٍّ ، مَن ماتَ وفی قَلبهِ مِثقالُ ذَرَّةٍ مِن کِبرٍ لم یَجِدْ رائحَةَ الجَنّةِ إلاّ أن یَتوبَ قبلَ ذلکَ ، فقالَ : یا رسولَ اللّه ، إنی لَیُعجِبُنی الجَمالُ حتّى وَدِدتُ أنَّ عِلاقَةَ سَوطی وقِبالَ نَعلی حَسَنٌ ، فَهل یُرهَبُ علَیَّ ذلکَ ؟ قالَ : کیفَ تَجِدُ قَلبَکَ ؟ قالَ : أجِدُهُ عارِفا للحَقِّ مُطمَئنّا إلَیهِ ، قالَ : لیسَ ذلکَ بالکِبرِ ، ولکنَّ الکِبرَ أن تَترُکَ الحَقَّ وتَتَجاوَزَهُ إلى غیرِهِ ، وتَنظُرَ إلَى الناسِ ولا تَرى أنَّ أحَدا عِرضُهُ کَعِرضِکَ ولا دَمُهُ کَدَمِکَ
«بحارالأنوار، جلد77، صفحه 90»
